Saigon

Lieve mensen,

Zoals jullie aan de naam zien hebben we Saigon bereikt. Na bijna 12 weken onderweg te zijn geweest en 3500 km gefietst te hebben waren we vanmiddag om 16.00 uur in Saigon. Het voelt als een hele overwinning. Temeer omdat we vanuit My Tho op de fiets naar Saigon zijn gegaan.

Eigenlijk viel het best mee om hier te fietsen. We denken dat het scheelt omdat het zondag was en je dus niet de mensen had die uit hun werk kwamen. Dus we hebben 4 dagen om Saigon te verkennen, een doos voor de fiets te bemachtigen en de fietsen in te pakken. Het gaat allemaal lukken. Vrijdag zijn we dus een dag in Vinh Long gebleven en met een groep naar een drijvende markt geweest en door mooie smalle riviertjes met de boot gevaren.  Een heerlijke relaxte dag. We kwamen veel boten tegen die een hele lading met rijst vervoerden. Het was gewoon file op het water. Degeen die onze boot bestuurde kon de boot die voor ons vaarde niet inhalen. Halverwege de tocht gingen we in een kleiner bootje. Dit bootje werd door een vrouw geroeid. Dat doen ze heel handig, staande met 2 roeispanen, zie foto. We hebben op de markt bij een boot 2 ananassen gekocht. Ze waren heerlijk, zie foto. De gids vertelde dat de mensen die fruit en groente vanaf hun boot verkopen op deze boot wonen. Ze blijven daar totdat alles verkocht is, dat soms we 2 of 3 weken kan duren,  en dan gaan ze weer naar de boer voor een nieuwe lading. Degene bij wie de ananas hebben gekocht moet daar wel 100 km voor varen.  Ook de kinderen verblijven daar. Ze gaan niet naar school. Het zijn ook hele arme mensen.

Zaterdag is bij jullie de lente begonnen. Wij hebben al enkele weken een hittegolf. Die dag naar My Tho gefietst. We hebben een groot gedeelte over een rustige landelijke mooie weg gefietst. De weg was goed alleen de bruggen waren van slechte kwaliteit. Onderweg in een groot restaurant gegeten, maar geen engelstalige menukaart. We lieten het boekje zien waarin in het nederlands en vietnamees gerechten staan beschreven. Ze wees aan dat ze rijst met kip en soep had. We hebben heerlijk gegeten. Op een gegeven moment waren we , dachten we, een beetje de weg kwijt. Achteraf bleek dat we niet goed hadden gelezen, maar het stond ook niet duidelijk beschreven. Dus, wij stoppen om alles eens rustig te bekijken. Er  stopte een man bij ons die wat engels sprak. Wij de kaart erbij gehaald en hij vertelde dat we even terug moesten en toen weer op de goede weg waren. Onderweg hebben we nog een foto gemaakt van iemand die met zijn kar met grote ijsblokken bij de mensen langs gaat om een stuk ijs te verkopen. Op deze manier worden de spullen koel gehouden. Want koelkasten hebben ze niet. Zo doet deze man dat iedere dag. We moesten volgens de route ook met een pontje overvaren om in My Tho te komen. Toen we daar kwamen viel het ons wel op dat we helemaal geen locale bevolking zagen en dat is voor de Mekong delta uniek, dat je niemand ziet. Dus, weer stoppen. Toen kwamen er een aantal mannen naar ons toe. Een ervan sprak ons in het engels aan en zei dat we even terug moesten en dan rechtsaf. Het bleek dat het pontje niet meer vaarde omdat de brug over de rivier klaar was. Toen we bij het weggetje kwamen was het heel smal en vol met kuilen. We keken nog maar even achterom of dit wel goed was maar hij gebaarde dat we door moesten gaan. Het was een smal weggetje, erg mooi. Maar we wisten eigenlijk niet waar we naar toe fietsten. Op een geven moment zagen we een grote weg met auto’s . Voordat we hadden gekeken wat we zouden gaan doen, gebaarde een vrouw die daar verscholen zat dat we rechtsaf moesten. En… inderdaad daar zagen we de brug. De brug over en we waren in My Tho. Was alles toch nog goed gekomen. My Tho was een leuk plaatsje, aan de Mekong. ’s Avonds over de boulevard gelopen.

En dus vanochtend om 07.00 uur op de fiets gestapt om naar Saigon te fietsen. Maar daar vertellen we jullie morgen meer over. We hebben trek en gaan een restaurant opzoeken. Dat zal hier niet zo moeilijk zijn.

Hopelijk is bij jullie de temperatuur aangenaam nu de lente is begonnen. Allemaal het allerbeste en van ons de hartelijke groeten.

Martin en Elsa.

[Show as slideshow]