Kampot

Lieve mensen,

Eerst even een aanvulling op ons vorige verhaal. Jullie zullen wel denken, wat betekent die foto van de fietsenwinkel. Martin was de imbussleutel kwijtgeraakt die hij moet gebruiken om de uiteinden van het stuur te draaien om de fietsen in te pakken.

In P.P zou bij de  Russische markt fietsonderdelen te koop zijn. Wij daar naartoe gefietst. Er waren daar allemaal fietsenwinkels, Nou ja…. winkel, meer een garagebox volgestouwd met onderdelen. Maar hoe maak je wijs dat je een inmbussleutel zoekt. Op een gegeven moment vond Martin een hele set. Hij geprobeerd welke paste. Maar, we wilden natuurlijk geen hele set. Hoefde niet. De jongen haalde degene eruit die paste, 1 dollar betalen en klaar is kees. Zou bij ons niet lukken.

Gisteren met een excusie meegeweest naar het Ream National Park buiten Sihanoukville. Eerst met een boot de rivier op. Toen op een strandje wat gezwommen en gerelaxd. Daarna door de bergen teruggelopen naar de boot waar de gids een barbecue klaar had gemaakt. Allemaal op een smal bankje gegeten. Daarna weer terug met de boot. We kwamen met het teruglopen naar de boot ook door een dorpje waar ongeveer 30 families wonen. Dit lag allemaal op een eiland. De kinderen daar gaan niet elke dag naar school. We zagen wel een gebouwtje waar les wordt gegeven. Dit wordt af en toe door vrijwilligers gedaan. De ouders hebben geen geld om het schoolgeld en schoolbenodigdheden te kopen. Soms zijn er donaties en dan kan er wat gekocht worden. Vele kinderen hangen rond in het dorp. Zie de foto. Toen we om 17.00 uur weer terug waren in het hotel zijn we nog even naar het strand geweest. Het water blijft volgens ons de hele nacht gewoon warm. ’s Avonds heeft het enorm geregend, het leek wel een wolkbreuk. We waren op de fiets naar een restaurant. De fietsen zijn meteen schoongespoeld. Maar toen we klaar waren met eten was het weer droog. Zoals we al hadden verteld gingen we vandaag weer verder naar Kampot. De eerste 50 km met een taxi naar Ving Real en daarna de laatste 50 km naar Kampot fietsen. We hadden al een gevoel van… afwachten of het zal lukken met de taxi. Om 08.30 was hij er nog niet, dus gingen ze bellen. Daar kwam een gewone auto. de fietsen pasten natuurlijk niet in de kofferbak. Met 10 minuten zou er een grotere auto komen. Er kwam een stationcar. De achterklep werd door een ijzeren stang in het midden opgehouden. De fietsen werden er staand ingezet, de voorwielen staken eruit. In eerste instantie vonden wij dit niets. Maar de fietsen werden vastgesjord aan de stang en de zijkant en toen Martin met onze sjorbanden de voorwielen aan elkaar had vastgemaakt leek het ons wel wat. Volgens de eigenaar van het hotel was het echt wel veilig want er werden op deze manier ook brommers vervoerd. Maar ja….. de Cambodjaanse manier van dingen vervoeren is niet onze manier. De tassen erbij en er ging ook nog een man achterin op de rand bijzitten. Het is nog een wonder dat hij er niet uitgewaaid is want ook in Cambodja wordt er flink doorgereden. Maar we hebben allemaal heelhuids Veal Renh gehaald. We hadden voor de taxi gekozen omdat het erg heuvelachtig was om Sihanoukville uit te komen. Voordat we gingen fietsen hebben we eerst in een restaurant koffie gedronken. We zagen dat achterin dat restaurant 2 jongens engelse les kregen. Als wij iets wilden bestellen of betalen werd een van die jongens erbij gehaald. Want in deze plaats zag je weer geen toeristen en was er ook geen engelse menukaart. We zijn nu in een leuk guesthous in kampot. We denken erover om hier een dag te blijven maar dat horen jullie devolgende keer wel.

Jacco en Eegje als jullie om 14.00 uur in ondertrouw gaan is het bij ons 20.00 uur. Dan eten we meestal, dus we zullen uiteraard met een wijntje op jullie toosten en uiteraard aan jullie denken. Heb jij je pak dus ook nog niet gekocht Jacco. We dachten dat het vrijetijds kleding zou zijn. Heeft Eegje wel een strand trouwjurk gekocht. Leuk dat jullie naar Louis van Gaal gaan. We kunnen ons voorstellen dat dat een hele eer is. Geniet er in ieder geval van.

Wij gaan nu eten want het is inmiddels de hoogste tijd daarvoor. Tot de volgende keer en lieve groeten van ons.

[Show as slideshow]