Lieve mensen,
Het is vandaag 11 maart, de dag dat Jacco en Eegje in ondertrouw gaan. Natuurlijk zijn we in gedachten bij jullie. Het is hier nu 19.00 uur, dus als we klaar zijn gaan we eten. Op de rode wijn om te toosten zullen we waarschijnlijk moeten wachten tot we in Saigon zijn. De restaurants zijn in deze delta plaatsen zeer basic. Lieve mensen, gefeliciteerd met dit heugelijke feit en veel plezier met opa en Mark tijdens het eten.
We zijn vandaag in Ca Mau aangekomen. De een na zuidelijkste stad in de Mekong Delta. We blijven hier een dag en gaan morgen met de boot naar Nam Can. Dat is echt de zuidelijkste stad van de delta. We schreven gisteren dat er niemand engels spreekt, maar wat schetst onze verbazing. Nog geen 10 minuten nadat we weer op de fiets waren gestapt stonden we op een kruispunt te overleggen hoe verder en komt er een jongen naar ons toe die in het engels vraagt waar we naar toe moeten.Het was gisteren een prachtige tocht over een smalle weg langs een smal kanaal. We zagen heel veel van het leven in de Delta. We hebben er een paar foto’s bij gedaan. Er wordt daar heel veel in de boten over het water vervoerd en minder over de weg. Soms lijkt het net Giethoorn met al die bruggetjes. Op een gegeven moment moesten we met een pont over. Net zo’n pont als in Velsen. Eerst een kaartje kopen. Toen moest je in een soort hok wachten tot de deuren opengingen. Martin en ik waren de laatste die eruit mochten. Toen ging het hek weer dicht en moest je op de volgende wachten. Maar er varen daar heel veel ponten. Je denkt dat je met de pont oversteekt maar je maakt een heel tochtje over het water. Daarna weer verder met de fiets. Toen werd het etenstijd, maar ja, waar te eten. We stopten ergens maar daar bleek je niet te kunnen eten. Er stonden allemaal mannen die ons naar de buren verwezen. Zie de foto van Elsa. Er was een bedrijvig mannetje bij die zorgde dat we cola kregen en rijst met kip en tomaat en kommer. Dat hebben we nu al 3 middagen gegeten. Het is nu wel duidelijk geworden dat we ons in dit deel van Vietnam niet met taal verstaanbaar kunnen maken, dus …. handen en voetenwerk. Maar, dat heeft ook wel wat. In Oost-Thailand was dat ook, maar daar waren de mensen een stuk rustiger. De Vietnamezen zijn erg nieuwsgierig. Als je stil staat staan er meteen een horde mannen om je heen die de fietsen staan te bekijken. Sommigen zitten er ook aan en als ze de bel ontdekken is het grote hilariteit. Zij zouden die bel denken wij constant gebruiken want dat is een teken dat de ander aan de kant moet gaan. De brommers en auto’s gebruiken hier toch meer hun toeter dan hun rem. Soms gebeurt het dat een auto ons passeert die niet toetert. Dat valt dan meteen op en zeggen we tegen elkaar, zo kan het ook. Zelfs als we internetten komen ze om je heen staan, maar gaan op een gegeven moment toch weer weg.
Vandaag was ook weer een mooie tocht over een smalle weg en langs een kanaal. Het was een korte rit, dus we waren om 12.00 uur al in Ca Mau. Dat is ook wel eens lekker om er vroeg te zijn. Het is een drukke stad waar heel veel brommers rijden. Als we over willen steken dan is maar gewoon gaan, niet treuzelen en doorlopen. Alvast een voorproefje voor Saigon. Want zo moet het daar ook, vertelden Mark en Barbara ons. We liepen vanmiddag alvast even naar de rivier om te kijken waar vandaan de boot vertrekt. Toen sprak ons ook een man aan in het engels. Hij vertelde hoe laat de vertrektijden zijn. Echter bij Ca Mau toerist vertelden ze andere vertrektijden. We gaan het morgen ervaren. Toen we terugliepen kwamen we op een plein. Daar liepen heel veel mensen sportief te zijn. Volgens ons is het vanaf 17.00 uur wandeltijd/ trimtijd. Ze liepen heel veel rondjes om het plein. De mannen waren sportief gekleed in korte broek en sportschoenen. De vrouwen liepen op slippers en met lange broek aan. Lijkt ons niet gemakkelijk lopen. Wij hadden natuurlijk mee kunnen gaan lopen maar we besloten om daar op een bankje te gaan zitten en het stadsleven eens te aanschouwen. Want ja, we komen er maar een keer.
Zoals gezegd, we gaan een eettentje opzoeken. Hartelijke groeten van Martin en Elsa.
12 maart 2009 om 9:57
En geheel in de lijn der verwachtingen neem ik mijn vertrouwde plek weer in…
12 maart 2009 om 10:32
Hallo Pa en Ma !!
Wat een mooie fotos weer.. En het moet even gezegd worden, wat zien jullie er ONTZETTEND bruin uit. Ik heb ook een bruin hoofd van de wintersport, maar jullie verslaan mij lachend.
Ik ben gisteren dus naar Jacco en Eegje geweest, lekker op de motor heen en weer. En het weer was heerlijk rond de 12 graden.. (op de heenreis, terug was het gewoon 4 graden). Dus mijn eerste lange rit zit er ook op.
Verder was ik de eerste die het kersverse bruidspaar heb mogen feliciteren, ook een prestatie natuurlijk.. We hebben ook gelijk onze tijden voor aankomende zaterdag gelijkgezet.. Jacco gaat hazen voor mij tot de 15 km, en daarna loop ik de laatste 5 achter Ralph aan…. (grapje).
Ik wens jullie nog veel fietsplezier, en blijf de verhalen en foto’s plaatsen. Zeker die hutjes aan het water zijn kenmerkend voor de Delta..
12 maart 2009 om 10:44
Hallo Elsa en Martin, weer een leuk verhaal en vooral mooie foto’s.Dat weggetje met die huisjes over het water is echt het beeld dat je van Vietnam verwacht, wat ze in Nederland noemen: Het platte land. Tegenstrijdig is dan weer de witte betonnen paaltjes met zoo’n rood geschilderde kop als afschijding. Ben gistermiddag bij Jacco en Eegje geweest. Was heel gezellig en heb meegegeten. Mark was op de motor en had heel wat bekijks, Barbara loopt stage dus kon er niet bij zijn. Bij mij en met mij gaat alles goed, gisteravond gedart en vanmiddag koersballen en heb het nu weer druk met de kaarten. dus de tijd gaat wel door. Het weeer gaat zo zachtjes aan wat warmer worden.
De lente komt eraan. Groetjes en nog leuke dagen gewenst, Papa
12 maart 2009 om 20:15
Lieve mensen zo ook wij laten weer wat van ons op de mail zien.
Had zo als ik al geschreven had een kaart naar het Bruidspaar
gestuurd, maar heb gister middag ook nog even hun telefonise ge
feliciteerd met deze stap.
Wat is het elke keer leuk wat van jullie te lezen, en het is vaak
ook een wedstrijd wie het eerste reageert, we zijn blij
dat het elke dag zo goed gaat met alles.
Hebben jullie nog een lekker wijntje gevonden om op jullie zoon te
toosten, ach en anders doen jullie het toch straks, weer in
Heemskerk.
Wat zal het weer een omschakeling zijn hier weer in die hectise
drukte, maar dat zal ook wel weer wennen
Geniet nog maar van deze tijd groetjes Jan en Hennie