Siem Reap

Lieve mensen,

Jullie lezen het goed, we zijn vandaag in Siem Reap aangekomen. Mark, we hebben toch vleugeltjes gekregen. Nee hoor, we hebben vanuit Kampong Cham de bus genomen naar Siem Reap. Papa, doe de groeten maar terug aan mevr. Amiabel, als u haar weer ziet. En nee, wij moeten bij een temperatuur van 33 graden niet aan snert denken. Ik heb teruggesms-t dat het berichtje aangekomen is.

We zijn gisteren dus nog een dag in Kampong Cham gebleven. We hebben ’s morgens over een bamboebrug naar een eiland in de Mekong gefietst. Elk jaar na het regenseizoen bouwt de bevolking eigenhandig deze bamboebrug. Als het regenseizoen begint komt de brug onder water te staan. De goede delen bewaren ze de rest doen ze weg. We veronderstellen dat ze dat gewoon in de rivier zullen laten drijven. Want ook in Cambodja heeft men niet gehoord om rommel op te ruimen, gooi alles maar gewoon op straat. Er moet wel tol betaald worden als je de brug overbent. Als de brug klaar is komt de hele bevolking van het eiland bij elkaar. Degene die het hoogste biedt mag dat jaar de tolheffing ontvangen. Jullie zien ook een foto waarop gereden wordt. De Cambodjanen rijden daar gewoon met fietsen en brommers overheen. Maar wij hebben gelopen. Het leek ons toch wel erg wankelig. We nemen maar het zekere voor het onzekere. Het was nog een redelijk groot eiland. We hebben er een heel stuk overheen gefietst. Leuke zandweggetjes, waar wel te fietsen viel. Mooie bomen en leuke verschillende huisjes langs de weg en … natuurlijk weer de kindertjes. Het was zaterdag dus men had geen school. Ook soms leuke doorkijkjes over akkerland waar de buffels inliepen.  ’s middags zijn we buiten de plaats naar een oude tempel gefietst. We zagen daar ook onverharde weggetjes en zijn deze weg opgefietst. Ons laten verrassen wat we tegenkwamen. Dorpjes maar ook mooie natuur zoals we dat bij ons als het duingebied zouden omschrijven. Op een gegeven moment toch maar weer dezelfde weg teruggefietst. Je weet uiteindelijk toch niet waar je uitkomt. Toen we daarna bij de tempel nog wat rondliepen sprak iemand ons aan en vertelde over de organistie die 4 jaar geleden is opgericht om de allerarmste mensen in Cambodja te ondersteunen. Hij was vanaf zijn 17e jaar monnik geweest. Sinds 7 maanden was hij dat niet meer. Als hij dat was gebleven ervaarde hij beperkingen zoals, dat hij dan niemand aan mag raken, want dat mogen monniken niet. Er staat op het tempelcomplex een school waar de kinderen les krijgen in taal, engels, koken en dansen o.a De moeders worden ook ondersteund in het feit om hun kinderen te stimuleren om naar school te gaan. Ze proberen op deze manier de levensstandaard op te krikken en ook humanitaire normen en waarden bij te brengen. De oorlog van Pol Pot heeft niet alleen veel levens gekost maar ook de moralitiet onder de mensen moet veranderd worden.

We troffen gisterochtend tijdens het ontbijt in het hotel een gids waar we mee in gesprek raakten. We vroegen hem of er eventuul een mogelijkheid was om met de bus naar Siem Reap te gaan. Hij zou het bekijken en ’s avonds om 18.00 uur hadden we met hem afgesproken. Hij vertelde dat een minibusje niet ging maar wel een grote bus. Het voorwiel zou er dan uit moeten en de fietsen onderin. We konden eerst gaan kijken, hij nam ons mee in zijn tuk-tuk. We hadden het laadruim eens bekeken en besloten dat we dat geen optie vonden. Na wat onderhandelingen kwamen we overeen dat de fietsen achterin de bus konden. De achterbank bestaat uit 5 zitplaatsen, dus we moesten voor 5 plaatsen betalen. De prijs viel mee, dus dat gedaan. De bus zou om 07.30 uur vertrekken maar jullie begrijpen natuurlijk al dat het 08.30 uur werd. Er moest eerst nog gewacht worden op een andere bus. Daar zaten mensen in die met deze bus meemoesten. Het was wel een veel hobbeliger bus dan de vorige. En hier zaten we 5 uur in. We waren blij dat we er waren. We wilden naar het guesthouse Baca Villa, hadden daar goede berichten over gehoord, maar het was een hele toer om het te vinden. Maar…. de aanhouder wint. Het is inderdaad een leuk guesthouse met een nederlands management. Dat wisten wij niet. Ook dit guesthouse steunt met een project vanuit Nederland de bevolking van Cambodja. Want er is hier nog veel hulp en ondersteuning nodig. Niet alleen op finacieel gebied maar ook wat betreft de verlichting en de infrastructuur.

Morgen gaan we op de fiets naar het Angkorcomplex. Een van de tempels bekijken. Er zijner genoeg. Waarschijnlijk zullen we hier wel een dag of 3,4, blijven.  We gaan nu een restaurant opzoeken, daarvan zijn er ook genoeg. We houden jullie op de hoogte van alle verdere ontwikkelingen en genieten van jullie reacties.

Lieve groeten van Martin en Elsa.

[Show as slideshow]