Lieve mensen,

We hebben inmiddels Phnom Penh bereikt. We zijn hier maandag aangekomen. Jenny en Hans, leuk dat jullie onze verhalen ook lezen en bedankt voor jullie reactie. Zondag hebben we in Skun overnacht. Een klein en smerig plaatsje waar geen toerist komt want je hebt daar niets te zoeken.

Maar er was in ieder geval een guesthouse en je kon er eten. Maar….. bij het guesthouse was een dameskapper. Zelfs op zondag geopend. Dus Elsa heeft ook maar de stap gewaagd om zich te laten knippen. Ook hier merkte je dat men het niet gewend is om een westerling te knippen. Maar met handen en voeten maak je wel duidelijk wat je wil. En ook hier moest maar 2 dollar betaald worden. Maar er is dan ook niet zoveel vanaf als in Heemskerk gedaan zou zijn. Maar hier was geen massage bij. Maandagmorgen de laatste etappe naar Phnom Penh langs de drukke weg 6. Even buiten Skun was een wegrestaurant waar je kon ontbijten. Het was 07.30 uur maar het hele restaurant zat vol met Cambodjanen die zaten te ontbijten, met rijst of soep. Moet je je voorstellen om op die tijd al warm te eten. Wij hebben het maar bij een stokbroodje met omelet gehouden en lekkere zwarte koffie. De koffie in Cambodja is in ieder geval lekkerder dan in Laos. Ook vandaag werd er natuurlijk weer luid getoeterd. Halverwege gingnen we reschtsaf een rustiger weg op. Mooie natuur aan weerskanten. Prachtige groene rijstvelden. De weg eindigde bij een pont. We moesten de Tonle Sap rivier oversteken. Het leek op de pont bij Velsen, alleen de weg ernaar toe was zand en vol kuilen. En allemaal stalletjes langs de kant. Ook op de pont werd er eten verkocht, o.a. fruit dat lekker in de zon lag te bakken. Hebben we dus maar niet gekocht. Op de pont stond een man met allemaal linten op zijn fiets. Hij stond ons natuurlijk te bekijken en opeens kregen we een hand van hem. Dat is vreemd om dat te ervaren want in deze landen geeft men elkaar practisch nooit een hand. Hij wilde wel met Martin op de foto. En daarna gebaarde hij dat hij ook met Elsa op de foto wilde, dus dat ook maar gedaan. ongeveer 10 km voor Phnom Penh werd het hectisch druk. Iedereen rijdt door elkaar heen en het lijkt alsof men geen verkeersregels heeft. Op zich is dat nog wel te doen, maar het is ook heel gewoon om, als je linksaf moet de bocht af te snijden en dan ben je uiteraard eerst sppokrijder. Als fietser moet je daar op bedacht zijn, ineens zie je een tegenligger. Iedereen doet dat. Maar….. het gaat allemaal goed hoor en we hebben geen angst voor het verkeer. We schetsen alleen maar een beeld.

We hebben een leuk guesthouse gevonden. Voor de insiders, 50 m van de rivier en we kijken op het nationaal museum. We konden de fiets op de 1e etage stallen, dus dat was de trap optillen. We kijken vanaf het balkon op een druk kruispunt. Leuk om al dat gekrioel gade te slaan. We zijn gisteren naar de beroemde Wat Phnom Daun op een heuvel gelopen. Over de Monovong Boulevard. Deze doet Frans-achtig aan. Ook hier weer de Franse koloniale gebouwen gezien. Er komen in die tempel veel locale mensen die van alles offeren zoals fruit en wierook en kaarsjes aansteken. We zijn hier weer herenigd met de Mekong. In Phnom Penh komen 3 rivieren samen waaronder de Mekong en de Tonle Sap. ’s Middags met een tuk-tuk ons naar het Tuol Sleng museum laten brengen. Dit is een voormalige school waar tijdens de jaren van het regime van Pol Pot mensen werden gevangen en gemarteld. We zijn daar een hele tijd geweest. Het maakt een enorme indruk op je. Je zag veel foto’s en het werd een film getoond. ’s Avonds in een restaurant gegeten dat gerund wordt door een nederlander. Dat kon je merken want je hoorde daar alleen maar nederlands praten. Maar het eten was er ontzettend lekker. Vanochtend naar het koninklijk paleis geweest en  daar hebben we met een gids rondgelopen. We zijn van plan om vanmiddag met een tuk-tuk naar de Killing Fields te gaan. We blijven hier tot vrijdag of zaterdag. Weten we nog niet. Daarna is het 2 of 3 dagen fietsen voordat we bij de grens van Vietnam zijn. Daar beginnen we aan het laatste stukje van onze fietstocht, door de Mekongdelta. We stellen ons voor dat dit weer heel anders zal zijn. Voor de mensen met een reisschema, we gaan niet meer naar Shianoukville aan de kust. Maar vanuit Phnom Penh via Takeo en Kep naar Ha Tien (Vietnam).  We vinden Phnom Penh een indrukwekkende stad. Waarschijnlijk de laatste grote stad voordat we Saigon bereiken.  We houden jullie verder op de hoogte en gaan nu eerst ergens lunchen.

Lieve groeten van Martin en Elsa.

5 Reacties to “Phnom Penh”

  1. Lieve allebei,
    Wat een verslag weer van jullie belevenissen, ja ik denk dat het toch ook wel weer eens makkelijk is om nederlands te speken bij het
    restaurant waar jullie aan het eten waren.
    Wat kan het verkeer toch ook chaoties zijn al zijn als je dat zo leest
    gelden daar heel geen verkeers regels, moeten die nog uitgevonden
    worden. We genieten elke keer nog van al jullie verhalen,
    Alles verder goed hier, een hartelijke groet Jan en Hennie

  2. Hallo Elsa en Martin Weer een prachtig verhaal waarin je weer van alles beleeft. Je hebben de reis wat aangepast begreep ik. Nog een paar dagen en je beginnen aan je laatste maandje. En ook weer een nieuw land begreep ik, Vietnam. Zal misschien wel weer anders zijn van natuur en leefwijze van de bewoners. Alleen de chaos in het verkeer is geloof ik overal hetzelfde. Maar dat zullen je wel ervaren als je er zijn. Zondag krijg ik Elly van tante Ma en Ad op bezoek, wordt weer gezellig. Hier gaat alles goed en er is elke dag wel wat te doen. Geniet verder, tot het volgende verhaal, groetjes Papa.

  3. Wederom een podiumplaats!!!!!

    Trouwens, leuke verhalen hebben jullie telkens. Een compliment

  4. En weer ben ik op het podium geëindigd

    Trouwens, leuke verhalen hebben jullie telkens. Een compliment

  5. Hoi Elsa en Martin,

    Wat een prachtig reisverslag maken jullie!! Het is iedere keer genieten
    om dit alles te lezen. Ik moet wel zeggen dat het kriebels achter laat. Genieten van dag tot dag is het voor jullie. Nergens merk ik iets van heimwee gelukkig.
    Het leven gaat hier zijn gewone gang. De dagen worden langer, soms ruik je de lente die in aantocht is, crocussen en sneeuwklokjes zijn er volop en knoppen aan de struiken. De groepen lopen goed, vanavond mag ik weer (3e keer) met Mariette. Altijd weer spannend. Sjef heeft ook jullie verhaal gelezen, hij heeft trouwens aan een pacemaker gekregen maar het gaat goed gelukkkig.
    Wij blijven jullie volgen en wensen jullie een goede, spannende en avontuurlijke tijd toe. Groeten Bob en Henny.

Laat een reactie achter: