Kampong Cham

Lieve mensen,

We zijn inmiddels weer 2 dagen verder.gisteren hebben in Chlong overnacht en vandaag in Kampong Cham aangekomen. We zijn van plan om hier 2 dagen te blijven. Beide plaatsen liggen aan de Mekong, dus vanavond weer aan de rivier gegeten. Gisteren hadden we maar 30 km te fietsen, maar het grootste gedeelte was wel over gravel. Omdat we geen haast hadden was het redelijk goed te fietsen. We hebben onderweg genoten van alles wat we zagen en meemaakten. Afwisselnde omgeving. Huisjes waar altijd mensen en kinderen te zien waren. Er zitten toch wel veel mensen voor hun huizen. Bijna de hele weg zwaaiden en riepen de kindertjes. En wij natuurlijk terugroepen en zwaaien. En een hele grote glimlach op hun gezicht. In Laos en Thailand waren we een bezienswaardigheid maar hier in Cambodja is het veel meer. Als iemand ons aan ziet komen dan zie je dat naar elkaar roepen of elkaar aanstoten. En als we vooorbij zijn dan hoor je ze lachen. Vooral de kinderen reageren enthousiast. Je zou van al die kinderen wel een foto willen maken. Als je hun lachtende, vuile bekkies ziet en hun onwijs vieze kleren maar met die grote lach. als ze op de fiets zijn proberen ze ons bij te houden of ze hollen achter ons aan. Op een geven moment zagen we tafels en stoelen staan, dus volgens ons een restaurant. We hadden uiteraard zin in koffie. Er werd iemand van buiten bijgehaald die wat engels sprak. En het lukte met de koffie. Want degene die als eerste bij ons kwam begreep ons niet. De koffie in Cambodja is lekkerder dan in Laos, want hier hebben ze zwarte koffie. Toen we weg wilden gaan stond er een meisje naar onze fietsen te kijken. Elsa gebaarde om samen op de foto te gaan. Ze kwam naar de fiets, maar toen Martin zijn fototoestel pakte rende ze hard weg. Na een paar keer proberen durfde ze het aan om samen op de foto te gaan. Toen we haar de foto lieten zien haalde ze haar broertje en zusje erbij. Ook zij moesten op de foto. Toen weer verder gefietst. Ze waren met de weg bezig. Je zou denken dat ze asfalt over het gravel zouden leggen maar dat bleek niet het geval. Ze legden er plakken klei op. Walsten het aan en op die manier waren in ieder geval de kiezels en kuilen weg. Zo’n weg is natuurlijk binnen de kortste keren weer aan gort gereden.  In het gebied waar we doorheen reden wonen veel moslims. we zagen ook af en toe een moskee en vrouwen en kinderen met de voor ons bekende hoofddoeken om. Rechts zagen we regelmatig de Mekong en links leek het gebied op de uiterwaarden langs de IJssel. om 12.30 uur waren we in Chlong in het guesthouse,. Het zag er in eerste instantie verlaten uit maar er kwam toch iemand naar buiten. We moesten naar boven en daar kwamen we in een soort huiskamer. ’s Avonds begrepen we dat het de woon- en slaapkamer van de eigenaresse was. Ze wees ons een slaapkamer aan, grenzend aan die woonkamer. We maakten gebruik van de toilet en doucheruimte van haar. Mark, jij zei, geniet nog maar van het toeristische deel van Cambodja, dat was het guesthouse in Chlong in ieder geval. het bed moest nog opgemaakt worden. Ze haalde laken en slopen uit de kast en Elsa heeft maar even geholpen met het bed opmaken. Je zou het anders maar verleren. We hadden gelezen dat er in Chlong ook een heel duur hotel in een oud Frans koloniaal huis was. Wij wilden dat toch wel zien en dachten, we gaan daar wat drinken. We hebben er rode wijn genomen, en Hennie op jou getoost. We hebben daar heerlijk gezeten het zicht op een tuin en op het zwembad. De wijn was prijzig, dus we hebben er wat voor over gehad om op je te toosten. “s avonds hebben we met z’n tweeen gegeten voor de prijs van een glas wijn. Chlong is een vervallen dorp waar je zeker niet zo’n duur hotel verwacht. Het was een andere wereld om daar te zijn. Het locale restaurant waar we gingen eten had geen menukaart maar alleen soep, zei ze. We verwachten een kom met noedelsoep, maar er werden allemaal bakjes op tafel gezet met groente, ei, vlees, mie. Toen kwam er een brandertje waarop de soep in een aardewerk schaal stond. Het was de bedoeling dat we van alles wat uit de schaaltjes in de soep deden, even pruttelen en opscheppen in de schaaltjes en eten. Dit deden we een aantal keren totdat het op was. We hebben heerlijk en veel gegeten.

Inderdaad bleek ’s avonds dat de eigenaresse met haar kleinzoon in die huiskamer sliepen. Er stonden een soort grote tafels, een matje, deken en kussen erop en slapen maar. Volgens ons had ze iets aan haar longen, want ze hoestte veel. Jullie begrijpen dat wij geen hele nacht hebben doorgeslapen. We hebben vandaag weer een hotel aan de Mekong. Even weer wat luxe. Nou ja…..luxe. Maar in ieder geval beter dan afgelopen nacht. Vandaag hadden we een veel langere afstand af te leggen. Het was een leuke en afwisselende weg, prachtige omgeving en de weg golfde over de heuvels heen. Daardoor waren er prachtige vergezichten. Voordat we weggingen hadden we op de markt stokbroodjes en tomaten gekocht voor ons ontbijt, want dat kon in het guesthouse niet. Langs de kant van de weg dit opgegeten. Er stopte een jongentje op de fiets bij ons. We dachten dat hij misschien iets wilde eten dus we boden hem een wafel aan. Dit moest hij niet. We denken dat hij alleen maar nieuwsgierig was naar onze fietsen, want hij liep daar ook een paar keer omheen. Toen wij weer verder gingen stapte hij ook weer op zijn fiets. 40 km voor Kampong Cham kwamen we op weg 7, een drukke doorgaande weg. In Cambodja wordt er ontzettend veel getoeterd door auto” s bussen en brommers. Een teken dat ze eraan komen dan hoeven ze in ieder geval niet vaart te minderen. Het zal wel bij de cultuur van het land horen. Mark, we hebben gelezen dat gebakken vogelspin de specialiteit is, maar wij zullen ons er niet aan wagen. Hebben jullie dat wel gegeten. We genieten nog steeds en zullen thuis tijd nodig hebben om alle indrukken tot ons te nemen.

Allemaal de hartelijke groeten van Martin en Elsa.

[Show as slideshow]